آقای مصطفی ملکیان چندی پیش در یک سخنرانی سعی کرد که دلایل عقب ماندگی یا به هر حال شرایط فعلی جامعه ما را بیان کند. خود آقای ملکیان همه دلایل را روشن و قطعی نبسته است و جا را برای بحث و جرح و تعدیل باز گذاشته است. دلایل هر چه که باشد تا حدودی برای بجستان هم قابل ذکر است. اگر با دقت به این فهرست بنگریم دانسته یا نادانسته در رفتارهای خودمان در بجستان شاهد آن هستیم و همین ها مانع می شوند تا ما به جایگاهی که شایسته ماست برسیم.

تملق و چاپلوسي رذيله اخلاقي است كه فرهنگ شده است

تملق و چاپلوسي زماني كه در جامعه مدني كه حاكميت سياسي در آن معني مي شود تنها به تملق و چاپلوسي منتهي نمي شود بلكه به محافظه كاري منفي-   سياست گريزي-منفعت طلبي-گريز از دانش اجتماعي-خوي چاكر منشي وبسته شدن دايره فكري ومبارزات منفي تبليغاتي و انتخاباتي و عدم نقد صريح و منطقي...منتج مي شود.

گزارش اولين همايش صنايع و معادن و توسعه حمل ونقل ريلي

بیش از دو سال است که انجمن دانشجویان و دانش آموختگان بجستان در قالب وبلاگ و سایت برای مخاطبان خود مطالبی را در دنیای مجازی ارائه می کند. بنابر این جا دارد نگاهی کوتاه از درون به این فعالیت دو ساله داشته باشیم.  دو سال فعالیت سایت و وبلاگ یکدست نبوده و فراز و فرودهایی در میزان فعالیت و در پی آن جلب مخاطب داشته است. نویسنده های متعددی در این مدت کوتاه به آن اضافه شده یا از نوشتن در آن کناره گرفته اند. ادعای چندان گزافی نخواهد بود اگر بگوییم که انجمن در بعضی از جریانات شهر اثرداشته و تا حدودی در روشنگری اذهان و کاستن تنش ها یا برطرف کردن اختلاف نظرها لااقل در بین قشر تحصیل کرده مؤثر بوده است بنابر این جا دارد نه از دیدگاه گروه بلکه از دیدگاه خود به عنوان یکی از اعضاء گروه به این فعالیت نگاهی بیاندازم. این نظر نمی تواند همه زوایا را روشن کند و بنابر این از دوستان دیگر هم توقع دارم که با عناوین جداگانه یا در قسمت نظرات رهنمودهای تکمیلی را بیان کنند.

یکی از بزرگترین مشکلات وبلاگ و سایت بر می گردد به دیدگاه قدیمی رایج در بجستان که متاسفانه تا کنون دامنگیر همه فعالان بجستان شده است. نگاه بدبینانه، شکاک و متهم ساز که کمابیش همه علاقه مندان بجستان را گریزان ساخته است. هر کسی که دغدغه بجستان داشته متهم به کیسه دوزی و طمع ورزی و مال اندوزی یا قدرت طلبی و خودنمایی شده است. حق می دهم با این نگاه و برخورد کار کردن سخت است و برای کسانی که در بجستان زندگی می کنند دشوارتر. بیشتر نویسندگان سایت که ساکن بجستان هستند زودتر کنار کشیدند زیرا هم در سایت و هم در دیدارهای روزانه و رودر رو طعن ملامت کشیدند. لابد رفتار عافیت طلبانه را بر نکوهش دوست و دشمن برگزیدند. گرچه خودم هم کمابیش مورد چنین الطافی قرار گرفته ام ولی کنار کشیدن را چاره مناسب نمی دانم. خانم احمدی و آقایان کریمیان، مسعودی، علیمرادی، حسینی، جانبیکی و... دلایلی برای کنار رفتنشان یا عدم فعالیت شان اظهار نکرده اند و ان شاء الله که دلزده و دلسرد نشده باشند ولی اگر به خاطر یکی دو نظر یا انتقاد کنار رفته اند به نظر من رسالت شان را ادا نکرده اند. اگر هدف ما اصلاح و ارشاد جامعه مان است باید توانی بیشتر از این داشته باشیم و بیشتر از این حرف همشهری هایمان را - حتی اگر اشتباه- تحمل کنیم. حرف هایی که گاه اندیشه ای در پی آن نیست یا از سوی گروه خاصی و با هدف از دور خارج کردن زده می شود. اگر چنین باشد ما در مقدمات کارمان اشکال داریم. انتقاد لازمه کار است و یکی از حسن های سایت و وبلاگ ما شفاف سازی بیش از حد بود. این که شما به مخالفانتان میدان دهید که نظرشان را از بلندگوی خودتان بگویند، کاری بسیار شجاعانه است و هم در سایت و هم در وبلاگ نظرهای مخالفان تا زمانی که به فحاشی کشیده نمی شد، حذف نمی شد. البته بهای این شجاعت نظرهای گاه تندی بود که بیشتر با اسامی مستعار گفته می شد و از نظر من مشکلی نداشت ولی بعضی از دوستان ظاهراً تحملش را نداشتند. بیشتر نظرهای انتقادی جنبه تسویه حساب شخصی داشت. کسی با کسی دشمنی یا عداوتی قدیمی داشت و حال از طریق وبلاگ یا سایت بدون این که شناخته شود مجال می یافت که در حضور جمعی جوابی دندان شکن به مخاطب بدهد. این کار طبیعی است و از مقدمات رسیدن به بلوغ فکری است و به نظر من باید تحمل کرد. گاهی با نظرهایی مواجه می شدیم که طرف معلوم بود نوشته را تا آخر نخوانده و قضاوت کرده یا اصلاً منظور نویسنده را نفهمیده و برای خودش چیزی گفته است. برای چنین نظرهایی اصلاً نمی توان ارزشی قائل شد یا حتی شنید چه رسد به این که نویسنده ای به خاطر آن دنیای مجازی را ترک کند.

بعضی از نظرها دیدگاه سیاسی داشتند. نویسندگان وبلاگ و سایت گرچه خود گرایش های سیاسی داشتند و بعضاً شناخته شده و دانسته بود، اما چون عقیده داشتند که گرایش های سیاسی در محیط های کوچکی مثل بجستان مانع اتحاد همه امکانات و در نتیجه سازندگی است، سعی کردند از دخالت دادن مسائل سیاسی بپرهیزند؛ ولی ضعف بنیه بعضی از تشکل های سیاسی ناخواسته بعضی از نویسندگان را درگیر کار سیاسی می کند که باز هم معتقدم از آن باید  لااقل در این سایت پرهیز کرد.

یکی از نشانه های نپختگی توجه به عنوان ها و اسم و رسم ها بود، اگر مطلبی را نویسنده ای با مدرک دانشگاهی فلان می نوشت کسی اعتراضی نداشت ولی اگر اسم کسی با مدرک پایین تر زیر نوشته بود انتقادها تندتر و گزنده تر می شد. این مسئله به مرور زمان حل می شود و صبوری لازم است. ولی بعضی از دوستان نویسنده با اولین انتقادها کنار کشیدند. در فهرست نویسندگان سایت و وبلاگ هم متاسفانه چنین نگاهی بود. وقتی که وبلاگ در اوج فعالیت بود نویسنده ها مجال خوانده شدن به نوشته ها نمی دادند و پی در پی مطلب می نوشتند ولی وقتی چهره های مطرح سایت کنار کشیدند، دیگران هم از نوشتن دست برداشتند یا عارشان آمد که در کنار بعضی اسم ها بنویسند.

در پایان از همه نویسندگان قبلی و کنونی تقاضا دارم که به خاطر بجستان دلسرد نشوند و به فعالیت خود ادامه دهند. همیشه کسانی هستند که به خاطر منافع خودشان می خواهند شما فعالیت نکنید و خانه نشین باشد تا آنها بر خر لنگ مراد خودشان باشند. آنها حتی برای منافع خودشان شهر را ویرانه می خواهند و نباید تسلیم این کوته اندیشی ها شد.

نمي دانم اين حرف هاي من به دست شما مي رسد يا نه البته اميدوارم

چند وقت پيش نامه اي در چندين صحفه از تحليل هاي سياسي براي شما نوشتم  كه مي خواستم براي شما بفرستم كه دست قضا بر آن زد و نابود شد بماند

1)  دیروز تعداد دفعات اهدای خونم فکر کنم دو رقمی شد و با خودم گفتم فصل محرم جای چنین تبلیغاتی بیشتر و بیشتر حس میشود. همیشه با خودم فکر می کنم بودن ما و نوشته های ما ممکن است هیچ مفید فایده برای عزیزان پیرامون ما نباشد ولی از فرصت سلامت جسم می توان بهره برد و حداقل شرایطی برای حیات چند روز یک یا دو هم نوع  ایجاد نمود.

بد نیست برای سلامت خودمان هم که شده هر شش ماه یک نوبت (جدیدا هر چهار ماه) به واحدهای  انتقال خون مراجعه و با ایثار یک واحد خون ضمن مساعدت به همنوعان محتاج به سلامت گردش خون خودمان کمک کنیم. وجدانن هم نفست چاق میشه و هم با آزمایشات مجانی که روی خونت انجام میشه نسبت به سلامت جسم مطمئن می شوی. باور کنید که پولی که بابت انجام آزمایشات و نیز وقتی که برای این منظور باید صرف کنی بسیار گران است ولی با اهدای یک واحد خون ضمن اینکه بابت اینها مبلغی پرداخت نمی کنی مورد عزت و احترام هم قرار می گیری.

2) علاوه بر جشن اهدای خون اهدای زندگی همه ساله جشنی بنام جشن نفس هم همزمان با روز مادر انجام می شود. در این جشن از فعالان حوزه اهدای عضو و خانواده های مرگ مغزی که با اهدای اعضای عزیز دچار مغزی شده شان، باعث جان بخشیدن به تعدادی از هموطنان و نیازمندان منتظر و دردمند در صف گیرندگان عضو میشوند تجلیل می شود.

دو سال پیش با آشنایی با واحد فراهم آوری اعضای پیوندی و سایت ایران اهدا  به عضویت این واحد درآمدم. و با این کار تمایل خودم را اعلام کردم تا چنانچه دچار سانحه مرگ مغزی شدم تمام اعضایی که میتواند مورد استفاده عزیزان هم میهنی که در صف گیرندگان عضو هستند برداشته و مورد پیوند قرار گیرد.

روی این کارت عضویت نوشته است: مایلم اعضای بدنم را در زمان مرگم اهدا کنم. باشد که ادامه زندگی اجزای وجودم، نجات بخش زندگی دیگری باشد.

با این دومطلب خواستم فقط یک تذکر دوستانه بدم که با اهدای خون و عضویت در ایران اهدا به این نهضت انسان دوستانه تداوم ببخشیم.

نا سلامتی ما پیروان رسول انسان دوستی چون سعدی هستیم که فرمود:

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش زیک گوهرند

چو عضوی بدرد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بیغمی

نشاید که نامت نهند آدمی

اولین گام عضویت در ایران اهدا  است.(فرصت را مغتنم دان و کلیک کن)

http://www.iran-ehda.com

از مهندس نظر نژاد نیز ملتمسانه استدعا دارم تا با قراردادن لینک ایران اهدا سایت دانشجویان و دانش آموختگان بجستان رابه دوستداران این نهضت پیوند  بزنند.

در اين باره فكر كنيم

شاخص های مثبت توسعه سیاسی کدامند؟

1.دولتمداری یا یکپارچگی سرزمینی

2.شکل گیری ملت یا یکپارچگی ملی

3.افزایش حق رای و انتخابات آزاد با رای دهندگان زیاد

4.سیاسی شدن یا مشارکت بیشتر وبیشتر مردم در روند های سیاسی

5. مشارکت مردم در نهادهای تصمیم گیری

6.حسابگری فزاینده گروههای خود مختار

7. تراکم منافع فزاینده توسط احزاب سیاسی با ثبات دموکرات

8.آزادی مطبوعات و رشد رسانه های جمعی

9.تمرکز زدائی سیاسی و اداری و.............

شاخص های منفی توسعه سیاسی کدامند؟

1- انتخابات تقلب و عدم رعایت قوانین ومقررات

2-پراکندگی احزاب سیاسی

3-متمرکز شدن اختیارات

4-بت شدن فرمانروایا

5-سیاسی شدن نیروهای مسلح

6...

باید دید در ایران عزیزمان ما به کدام طرف میرویم

آیا تقلبات در انتخابات زیاد نشده است؟ شده است

آیا بمعنی واقعی احزاب داریم؟ نداریم

آیا مديران انتقاد پذیرند؟ بماند

چرا کشور ما که چیزی حدود 110 سال پشتوانه مشروطه دارد باید دچار فقر فرهنگ سیاسی مطلوب باشد وما شاهد قدم های به عقب باشیم.

کار به آنجا رسیده است که برای گرفتن رای کاندید ها کارت شارژ موبایل می دهند و شاباش میکنند

نه اینکه برنامه مدون ومعقول کاری ارائه کنند

چرا باید رای خریدن متداول شود و خیلی وقت ها سیاست مداری معنی شود نه تخلف بزرگ؟

اصلا آموزش سیاسی با چه کسانی است

مگر نه اینکه حضرت رسول خود وعلی (ع) را پدران امت خواند.

نویسنده: سید محسن مدنی

ميهمان می نویسد:

١) سخنگوی وزارت جهاد کشاورزی با اشاره به کف‌بر شدن اکثر باغ‌های انار شمال کشور که از سرمای شدید زمستان سال گذشته آسیب دیده‌اند، گفت: باتوجه به کف‌بر شدن این باغ‌ها حداقل تا سه سال آینده مشکل انار خواهیم داشت.

٢)  ارقام شیشه فردوسى، خزر بردسکن و اردستانى مه ولات از ارقام شاخص انار استان هستند. سابقى با اشاره به اجراى طرح ملى احیا و اصلاح باغات انار در استان تصریح کرد: هدف از این طرح که هر سال در باغات انار استان اجرا مى شود، جوان سازى باغات درجه ۲ و حذف و جایگزینى باغات درجه سه انار استان است. مدیر باغبانى سازمان جهادکشاورزى خراسان رضوى بیان کرد: هدف اصلى از طرح ملى احیا و اصلاح باغات انار، ارتقاء کیفى باغات انار استان است

اضافه کنم ارقام مرغوب انار در استان های انار خیز دیگر عبارتند از: رباب فارس، بریت، فاروق، سبز ترش، می خوش، ملس ساوه  و خضری، شیرین شهوار، دانه سیاه، زاغ و حصبی.

٣) مدیر باغبانى سازمان جهادکشاورزى خراسان رضوى افزود: ساخت ایستگاه تحقیقات انار در یکى از شهرستان هاى انارخیز استان از اولویت هاى این سازمان است.

۴) معاون فنی و اجرایی سازمان جهاد کشاورزی یزد گفت: طی سال زراعی گذشته در راستای اصلاح باغ‌ها با اختصاص 545 میلیون ریال اعتبارات ملی، این سازمان نسبت به توزیع 42 هزار اصله نهال مناسب صادراتی اقدام کرده که این رقم امسال به 62 هزار اصله خواهد رسید.
شاید با خواندن خبرهای فوق نیاز به گفتن نباشد  ولی تاکید میکنم که از کف بر شدن باغات انار در منطقه می توان بهترین بهره را برد و اصلاح نهال انار و جایگزینی آن با انواع مرغوب صادراتی را مد نظر قرار داد. ضمن اینکه تلاش برای ساخت و ایجاد ایستگاه تحقیقات انار باید بشکل جدی در برنامه های جهاد کشاورزی قرار گیرد.باید با تهیه و پخش نهال انار یارانه ای و صادراتی تحولی در محصول آینده انار بجستان ایجاد کرد.

نويسنده: رقواچ

برای من حسینیه ی بجستانی های مقیم تهران همیشه یادآور غم و غصه و عزاداری بوده است. همیشه برای مجلس ختم یکی از آشنایان یا در نهایت در ایام محرم به آنجا رفته ام و بنابراین جلسه جمعه یک جلسه کاملاً متفاوت بود. روز جمعه به دعوت هیأت امناء حسینیه فرماندار، شهردار، نماینده سابق و یکی از اعضای شورای شهر برای گفتگو و جلب مشارکت بجستانی های مقیم تهران آمده بودند. در حد نه چندان وسیعی از کلیه اقشار بجستانی ها دعوت شده بود ولی حضور اندک افراد در آغاز جلسه نشان می داد که بسیاری خبر ندارند، البته با پایان یافتن جلسه تقریباً حسینیه پر شده بود ولی خیلی از کسانی که حضورشان ضرورت داشت نبودند. تحصیل کرده ها و دانشجوهای جوان  کمتر از کسبه و اهل حرفه حضور داشتند و این مسئله به همان شیوه سنتی خبر رسانی در جمع بجستانی ها بر می گردد. جلسه با نیم ساعت تأخیر ساعت 7 با سخنرانی نماینده هیأت امنای حسینیه آقای فرزانه شروع شد. بحثی درباره قدمت و پیشینه حسینیه و بجستانی های مقیم تهران و... که تقریباً برای همه تکراری بود. بعد از آن سخنرانی کوتاه آقای مدنی بود که دعوت از ساکنان پایتخت برای سرمایه گذاری در بجستان و مشکلات کنونی و کمی هم درباره بجستانی های مقیم پایتخت بود. صحبت آقای ایزدی امام جمعه بجستان در ادامه، بیشتر بابی برای آشنایی بود.

 زیباترین و بهترین قسمت جلسه سخنرانی آقای کافی فرماندار محترم بود. طبق شنیده ها فکر می کردم که آقای کافی مسن تر از اینها باشد ولی خوشبختانه جوانی تیز هوش، آگاه، نکته بین و مسلط بود که در سخنرانی نیم ساعته خود به راحتی جماعتی را که نشسته بودند با همه تنوع فکری و اعتقادی و علمی تحت تأثیر قرار داد. با بیانی صمیمی و اثر گذار درباره مشکلات شهرستان بجستان تقریباً گزارش کاملی از عملکرد متنوع خود در این زمان اندک ارائه کرد. نکاتی درباره موقعیت استراتژیک بجستان، امکانات و آمار و ارقام بودجه هایی که در این مدت کوتاه به بجستان اختصاص یافته و هزینه شده است. در باب مشکلات بجستان آقای کافی مهم ترین مشکل را بحث قدیمی این محل و آن محل دانست و محدودیت هایی که این مسئله ایجاد کرده است. (مایه بسی تأسف است که از زبان فرماندار بقایای این سنت جاهلی یاد آوری شود و ما تحصیل کرده های بجستان هنوز نتوانسته ایم چاره ای برای آن بیندیشیم.) دومین مشکل بجستان از نظر فرماندار اشتغال بود و یکی از راه حل های پیشنهادی جذب سرمایه های بجستانی های مقیم مرکز در هر حد و میزان برای توسعه و آبادانی شهر.

سخنران چهارم آقای مرتضی مرجانی شهردار بجستان بود که گزارشی کوتاه و البته ناقص از عملکرد شهرداری ارائه کرد. آقای مرجانی به سفر اخیر رئیس سازمان غله به بجستان و ارائه پیشنهاد همایش سراسری نان در بجستان از طرف ایشان، اشاره کرد. درباره این همایش و کاری که از انجمن دانشجویان و دانش آموختگان بر می آید پیش از مراسم با مهندس محمد رضا نظر نژاد صحبت کرده بودیم و قرار بود که ایشان از طرف انجمن در صحبت هایش اشاره ای به این نکته داشته باشد که متاسفانه بدلیل ناهماهنگی گردانندگان جلسه و کمبود وقت میسر نشد. بی برنامگی در اداره جلسه و ناهماهنگی باعث شد که پرسش و پاسخ از حالت شفاهی به کتبی تبدیل شود. آقای کاظم مرجانی به نمایندگی از اعضای شورای شهر قبل از پرسش و پاسخ مطالب کوتاهی گفتند و سؤال ها به صورت مکتوب جمع آوری شد. بیشترین سؤال ها باز هم از آقای کافی بود. یک سؤال درباره رابطه ایشان با نماینده محترم گناباد و بجستان بود و آقای کافی گفت که دکتر مهدیزاده قول همکاری داده است. درباره گازکشی بجستان از پیگیری ها خبر داد و درباره تورم نرخ مسکن از طرح های در دست اجرا گفت ودرباره زیر ساخت های شهرک صنعتی از پروژه گاز رسانی و آب رسانی و برق شهرک گفت. جلسه نیم ساعت از زمان مقدر دیرتر به پایان رسید.

از پیشنهادهای خوب جلسه پیشنهاد آقای مدنی بود که این جلسات سالانه یا شش ماه یک بار برگزار شود که بسیار شایسته و بجا بود. جا دارد که به نمایندگی از دانشجویان و دانش آموختگان بجستان از بانیان و برگزار کنندگان جلسه تشکر کنم. بر پایی جلساتی این گونه باعث تقویت هر چه بیشتر روحیه اتحاد و یک دلی می شود. اجرای بهتر و منظم تر و حضور پر رنگ تر جوانان و دانشجویان پیشنهاد ما به برگزار کنندگان جلسه در نشست های آتی است.

رئیس پژوهشگاه تعلیم و تربیت آموزش و پرورش با اشاره به دو آزمون بین المللی "تیمز" و "پلز" گفت: ایران در دروس ریاضی و علوم و همچنین سواد خواندن و نوشتن رتبه های آخر را در بین کشور های جهان به خود اختصاص داده است.

 "هاجر تحریری نیک صفت" در نشست خبری که به مناسبت هفته پژوهش برگزار شد با بیان اینکه در این هفته طرح های مختلفی از سوی پژوهشگاه تعلیم و تربیت وزارت آموزش و پرورش ارائه می شود افزود: طرحهای " تیمز"  و " پلز" از جمله پژوهشهایی است که ایران در آن شرکت داشته است و نتایج آن در روز پژوهش اعلام می شود.

وی طرح تیمز را بررسی وضعیت دانش آموزان در دو درس ریاضی و علوم در پایه های چهارم و سوم راهنمایی و پلز را بررسی سواد خواندن و نوشتن عنوان کرد و با اشاره به اینکه ایران در این آزمونها که هر 4 سال و 5 سال یکبار بین 30 کشور دنیا برگزار می شود شرکت می کند اظهار داشت: جهش ما در این دو آزمون محسوس نیست و هنوز زیر میانگین هستیم ولی خوشبختانه عقبگرد نداشته ایم.

رئیس پژوهشگاه تعلیم و تربیت درباره رتبه ایران در دو آزمون تیمز و پلز جایگاه مشخصی را عنوان نکرد و تنها به این مثال بسنده کرد که اگر به طور مثال 30 کشور در این آزمون شرکت کرده باشند رتبه ایران 29 و یا 28 است و در واقع ما این نتایج را به این دلیل منتشر می کنیم که مسئولان نظام آموزشی تدبیری برای این نابسامانی بیندیشند.